Ο Σύνδεσμος Φίλων ΑΕΚ Ηρακλείου καταδικάζει το πανό της Θύρας 4 του ΟΦΗ που στο Παγκρήτιο χαρακτήριζε «κεσταμπίτες» Κρητικούς που υποστηρίζουν μεγάλες ομάδες.
Η ανακοίνωση τονίζει ότι το πανό δεν ήταν «οπαδική καζούρα» αλλά απόπειρα επιβολής της αντίληψης ότι η Κρήτη πρέπει να «φοράει ασπρόμαυρα».
Ο ΣΦ ΑΕΚ Ηρακλείου ξεκαθαρίζει ότι κανένας ΟΦΗ, καμία Θύρα 4 ή οργανωμένος οπαδός δεν έχει το δικαίωμα να αποφασίζει ποια ομάδα θα αγαπά ένας Κρητικός.
Η ανακοίνωση υπενθυμίζει ότι η ΕΠΟ παρουσίασε το Super Cup ως «ποδοσφαιρική γιορτή» για όλους και εκφράζει την απαίτηση για πράξεις, όχι μόνο λόγια, όταν τέτοια πανό εμφανίζονται σε αγώνες υπό την αιγίδα της.
Οι συντάκτες τονίζουν ότι «προδοσία της Κρήτης» είναι το να διχάζεις τους Κρητικούς χρησιμοποιώντας το νησί ως άλλοθι για οπαδικό φανατισμό και υπερασπίζονται την ελευθερία επιλογής οπαδικής προτίμησης.
Αναλυτικά η ανακοίνωση
Κεσταμπίτες»; Όχι. Απλώς ελεύθεροι να αγαπάμε όποια ομάδα θέλουμε.
Υπάρχουν στιγμές που ένα πανό δεν προσβάλλει μόνο αυτούς στους οποίους απευθύνεται. Ξεφτιλίζει πρωτίστως αυτούς που το σηκώνουν — και όσους το αφήνουν να κρέμεται.
Το πανό της Θύρας 4 του ΟΦΗ στο Παγκρήτιο, που χαρακτήριζε «κεσταμπίτες» τους Κρητικούς που υποστηρίζουν τις μεγάλες ομάδες της Ελλάδας και ούτε λίγο ούτε πολύ τους παρουσίαζε ως «προδότες της Κρήτης», επειδή δεν υποστηρίζουν τον ΟΦΗ, δεν ήταν «οπαδική καζούρα». Ήταν μια θλιβερή απόπειρα να επιβληθεί η αντίληψη ότι η Κρήτη έχει υποχρέωση να φοράει ασπρόμαυρα.
Ας το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν:
Κανένας ΟΦΗ, καμία Θύρα 4, κανένας οργανωμένος οπαδός και κανένας «πατριώτης» της εξέδρας δεν έχει το δικαίωμα να αποφασίζει ποια ομάδα θα αγαπά ένας Κρητικός.
Κρητικός μπορεί να είναι ο ΑΕΚτζής, ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός, ο ΠΑΟΚτσής, ο Αρειανός, ο ΟΦΗτζής ή οποιασδήποτε άλλης ομάδας φίλαθλος.
Και παραμένει εξίσου Κρητικός.
Η Κρήτη δεν είναι οικόπεδο κανενός.
Δεν έχει χρώμα ασπρόμαυρο.
Και η κρητική ταυτότητα δεν μετριέται με διαρκείας, κασκόλ και συνθήματα στην εξέδρα.
Και κάτι ακόμη, ίσως πιο σοβαρό:
Πού ήταν η ΕΠΟ;
Η ίδια η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία παρουσίασε το Super Cup ως μια «ποδοσφαιρική γιορτή», με επίκεντρο τον φίλαθλο και το μήνυμα ότι «το ποδόσφαιρο είναι για όλους και κανείς δεν μένει εκτός παιχνιδιού».
Ωραία λόγια.
Μόνο που τα λόγια χωρίς πράξεις είναι απλώς επικοινωνία.
Όταν ένα τέτοιο πανό εμφανίζεται σε αγώνα που διοργανώνεται υπό την αιγίδα της ΕΠΟ, η διοργανώτρια αρχή έχει ευθύνη. Δεν γίνεται από τη μία να μιλάμε για ποδόσφαιρο χωρίς αποκλεισμούς και από την άλλη να ανεχόμαστε μηνύματα που στοχοποιούν χιλιάδες φιλάθλους επειδή υποστηρίζουν διαφορετική ομάδα.
Και μάλιστα σε ένα Super Cup που η ίδια η ΕΠΟ επέλεξε να φιλοξενήσει στο Ηράκλειο, ανάμεσα στην πρωταθλήτρια ΑΕΚ και τον κυπελλούχο ΟΦΗ.
Αν η ΕΠΟ δεν μπορεί να ελέγξει ούτε ένα πανό, πώς ακριβώς σκοπεύει να μας πείσει ότι μπορεί να προστατεύσει το ποδόσφαιρο από τη βία, τον φανατισμό και τη στοχοποίηση;
Και προς εκείνους που το σήκωσαν, μία τελευταία κουβέντα:
Δεν είναι «προδότης» ο Κρητικός που αγαπά την ΑΕΚ.
Δεν είναι «προδότης» αυτός που αγαπά τον Ολυμπιακό.
Δεν είναι «προδότης» αυτός που αγαπά τον Παναθηναϊκό ή τον ΠΑΟΚ.
Προδοσία της Κρήτης είναι να προσπαθείς να διχάσεις τους Κρητικούς μεταξύ τους, χρησιμοποιώντας την Κρήτη ως άλλοθι για τον οπαδικό σου φανατισμό.
Η Κρήτη είναι πολύ μεγαλύτερη από έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο.
Και οι Κρητικοί είναι πολύ πιο περήφανοι και πολύ πιο ελεύθεροι από όσο νομίζουν κάποιοι που θέλουν να τους υποδείξουν τι ομάδα «πρέπει» να αγαπούν.
Το πανό μπορεί να έγραφε «κεσταμπίτες».
Η πραγματικότητα, όμως, γράφει κάτι πολύ διαφορετικό:
Κρητικός δεν είναι αυτός που υποστηρίζει υποχρεωτικά τον ΟΦΗ.
Κρητικός είναι αυτός που δεν χρειάζεται την άδεια κανενός για να είναι αυτό που είναι.
Και αυτό, όσο κι αν ενοχλεί κάποιους, δεν αλλάζει με κανένα πανό.