Διάβασα τις δηλώσεις του Ράζβαν Λουτσέσκου, ο οποίος, παραμονές ενός πολύ μεγάλου αγώνα με τη Θέλτα, επέλεξε –χωρίς καν να έχει δεχτεί σχετική ερώτηση– να γυρίσει ξανά στο ντέρμπι της Κυριακής και να πει πως «εμείς στεναχωρηθήκαμε με την ισοπαλία και η ΑΕΚ χάρηκε».
Ο Ρουμάνος είναι πραγματικά… μοναδικός στα mind games και στην αναζήτηση άλλοθι. Και συνήθως, όταν δεν προχωρά σε υπερβολικές συγκρίσεις (του τύπου Ελλάδα–Ναζιστική Γερμανία), καταλήγει απλώς να μας προκαλεί γέλιο. Κυριολεκτικά, μας διασκεδάζει.
Το έκανε και την προηγούμενη εβδομάδα: ο «μέγας Μανόλο» του απέσπασε σχετικά άνετα την ισοπαλία –όπως το 2018 του είχε πάρει και τον τίτλο– και μετά ο Λουτσέσκου βγήκε να πει για τον Άρης ότι «στοχεύει τα ματς με τον ΠΑΟΚ», την ώρα που κανείς από Ολυμπιακός, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ δεν έχει καταφέρει να περάσει από το Χαριλάου φέτος. Το ίδιο κάνει και σήμερα.
Παρότι έχουν περάσει τρεις ολόκληρες ημέρες από την Κυριακή, φαίνεται πως ακόμη δεν μπορεί να «χωνέψει» το ότι σε τακτικό επίπεδο ηττήθηκε από τον Μάρκο Νίκολιτς. Ο Σέρβος είχε διαβάσει άψογα τον αντίπαλο και τον ΠΑΟΚ και, σύμφωνα με τη γενική αίσθηση, μετά το πρώτο τέταρτο οδήγησε το ντέρμπι ακριβώς εκεί που ήθελε. Και αν κάποιος άξιζε να το κερδίσει, ήταν η ΑΕΚ. Τα υπόλοιπα είναι κυρίως για εντυπώσεις.
Καταλαβαίνω ότι για τους δύο βασικούς ανταγωνιστές του τίτλου είναι δύσκολο να αποδεχτούν πως η ΑΕΚ παραμένει μέσα στο παιχνίδι και μάλιστα στην κορυφή. Μιλάμε για μια ομάδα μόλις οκτώ μηνών, με νέο προπονητή. Μια ομάδα που πέρασε τρεις προκριματικούς γύρους το καλοκαίρι, με τεράστια πίεση για να μπει στη League Phase. Μια ομάδα που μέσα στη σεζόν –και πριν καν μπει το 2026– έπαιζε σταθερά Πέμπτη-Κυριακή, σχεδόν πάντα με τρεις-τέσσερις σημαντικές απουσίες, αλλά στις πρώτες δυσκολίες δεν κρύφτηκε πίσω από δικαιολογίες.
Παράλληλα, είναι μια ομάδα που βρίσκεται μακριά από τα «κέντρα αποφάσεων» από τη στιγμή που ο ΠΑΟΚ επέλεξε να συμπορευτεί με τον Ολυμπιακό του Βαγγέλης Μαρινάκης, με κοινό μέτωπο απέναντι στην ΑΕΚ και τον Μάριος Ηλιόπουλος.
Και σαν να μην έφταναν αυτά, η ΑΕΚ αντιμετωπίζει –όπως εκτιμάται– εχθρική διαιτητική αντιμετώπιση, έχοντας να διαχειριστεί και τη σχέση της με τον Στεφάν Λανουά, που θυμίζω είχε μιλήσει για δήθεν προπηλακισμό στη Νέα Φιλαδέλφεια, με την ΠΑΕ ΑΕΚ να δικαιώνεται πλήρως και τον ίδιο να μένει εκτεθειμένος –με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τη συνέχεια.
Μιας και τον ανέφερα: σήμερα βγήκαν οι ορισμοί, με τον Λανουά να ορίζει τον Βεργέτη στο παιχνίδι της Κυριακής με τον Λεβαδειακός. Πρόκειται για τον διαιτητή που, μαζί με τον Τάσος Σιδηρόπουλος στο VAR, είχαν καταγραφεί ως το δίδυμο με τα περισσότερα λάθη εις βάρος της ΑΕΚ σε έναν αγώνα, μέχρι που εμφανίστηκε ο Ντάνι Μάκελι και… το ξεπέρασε. Με την Κηφισιά η ΑΕΚ τούς νίκησε όλους. Με τον Ολυμπιακό όμως δεν της δόθηκε η δυνατότητα να το κάνει, αφού το πέναλτι ήρθε στο 105’.
Δεν τρέφω αυταπάτες. Ούτε περιμένω ξαφνικά καλύτερες διαιτησίες, ούτε πιστεύω πως θα τελειώσουν τα «δύο μέτρα και δύο σταθμά» που πλέον τα βλέπουμε ακόμη και σε αποφάσεις της ΔΕΑΒ: η ΑΕΚ τιμωρήθηκε για μπουκάλια που έπεσαν στο ματς με τον Ολυμπιακό και θα παίξει χωρίς κόσμο την Κυριακή σε εξαιρετικά κρίσιμο παιχνίδι, την ώρα που ο ΠΑΟΚ δεν τιμωρήθηκε στη Λιβαδειά για καρεκλάκια που έσπαγαν και εκτοξεύονταν «βροχή», ενώ ούτε ο Παναθηναϊκός τιμωρήθηκε, παρότι στη Λεωφόρος Αλεξάνδρας (Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης) υπήρξαν αντίστοιχες εικόνες με μπουκάλια εντός γηπέδου.
Άρα, ναι: είναι δύσκολο να το δεχτείς ότι μετά από όλα αυτά η ΑΕΚ είναι πρώτη. Ότι μια ομάδα οκτώ μηνών, ακόμη «υπό κατασκευή», βρίσκει τρόπο να υπερβαίνει εμπόδια και αντιπάλους.
Είναι νωρίς για να μιλήσουμε συγκεκριμένα για σχήματα, επιλογές και ενδεκάδα την Κυριακή, όμως εγώ προσωπικά αντιμετωπίζω το παιχνίδι με τον Λεβαδειακό σαν ντέρμπι. Θα είναι ματς λεπτομερειών, με πολλές ιδιαιτερότητες –και η μεγαλύτερη όλων είναι η άδεια Αγιά Σοφιά (OPAP Arena).
Ο Νίκολιτς και οι παίκτες έχουν ακόμη τρεις μέρες για να ετοιμάσουν ένα πλάνο που θα αντέξει σε κάθε συνθήκη. Εμείς οι υπόλοιποι οφείλουμε να κρατάμε στο μυαλό μας όσα έχουν συμβεί μέχρι τώρα: τον πόλεμο που –κατά την άποψη αυτή– έχει δεχτεί και συνεχίζει να δέχεται η ΑΕΚ και προσωπικά ο Μάριος Ηλιόπουλος, και να μείνουμε στον δρόμο της ΕΝΟΤΗΤΑΣ. Αυτόν που φοβούνται περισσότερο, ειδικά τώρα που η σεζόν μπαίνει στην πιο κρίσιμη καμπή της.